غروب غمگين جمعه، دل‌ها گرفته و سرها رو به آسمان و چشم‌ها به افق‌هاي دور دوخته مي‌شود؛ شايد اين جمعه بيايد، شايد. من منتظرم، تو منتظري، ما منتظريم، همه منتظرند. انگار انتظار با نام او در طول تاريخ عجين شده است. انتظاري كه منتظران بيشماري را چشم‌انتظار به خاك سپرد ولي بازهم نسل‌هاي بشر منتظرند؛ از بودا و زرتشت تا يهود و مسيحيت، انتظار را در دين و مرام خود تجربه كرده و مي‌كنند. زرتشت، سوشيانت خود را به موسي نيافت و يهود، پيامبر موعود خود را به عيسي نيافت و مسيحيت، منجي خود را به مصطفي(ص) نپذيرفت و باز مثل هميشه به انتظار نشستند تا آن‌كه آنان مي‌خواهند بيايد و در نتيجه يهوديان ،عيسي را نپذيرفتند و يهودي باقي ماندند و مسيحيان، مصطفي (ص) را نپذيرفتند و مسيحي باقي ماندند اما شماري ازيهوديان و مسيحيان كه موسي و عيسي را پذيرفته بودند همانند مسلمانان، مصطفي (ص) را پذيرفتند ولي اين بار نيز عده‌اي ازميان مسلمانان چون امت موسي و عيسي بر پيامبر(ص) و خانواده‌اش ظلم كردند و جانشينان و نسل او را كشتند و بر قتل فرزندان پيامبر اسلام (ص) جشن گرفتند و باز بشر، گرفتار ظلم و جنايت و خيانت شد و دردمندتر از هميشه متوجه همان افق دور به انتظار منجي نشست و به دنبال منزل معرفت و عشق به راه افتاد تا ميزبان سعادت و ميزان عدالت را پيدا كند اما نسل‌ها پشت نسل‌ها هرگز به سرمنزل مقصود نرسيدند و مسلمانان چون يهوديان و مسيحيان درصف انتظار نشستند تا ميزبان جمعه جمع‌شان بيايد و درب خانه معرفت و عدالت را به روي تشنگان وصال باز كند و ديدگان‌ آنها را به رويت وجود نوراني‌اش روشن سازد اما هنوز نيامده و انتظار طولاني مسلمانان به انتظار طولاني‌تر مسيحيان و يهوديان و ساير امت‌ها اضافه شد و هر كسي از ظن خود شد يار آن منتظر موعود كه قرار است در جمعه‌اي بيايد اما جمعه‌اي كه معلوم نيست ولي در معبدي كه معلوم هست؛ همان مسجدي كه قدمگاه ابراهيم و اسمعيل و انبياي ابراهيمي از نسل اسمعيل و اسحاق است و همه، انتظار ديدن اورا بين مقام و ركن كعبه دارند و جمعه‌شماري مي‌كنند و در هر جمعه مهمان او مي‌شوند و با او نجوا دارند؛ نجوايي از سر درد جنايت جانيان و خيانت خائنان عليه بشر تا آنجا كه بشر همواره در اضطراب جنگي هولناك زير فشارها و استرس‌ها زندگي مي‌كند.
اوميزباني است كه عاشقان، مهمان عشق او هستند، ميزباني كه مهمان را مي‌بيند و سلام او را مي‌شنود ولي مهمانان او را نمي‌بينند و پاسخ او را نمي‌شنوند و اين جمعه كه موعد جمع شدن و ميعاد عاشقان است، بازهم به انتظار نشسته‌ايم. انتظار يعني همان آماده بودن، مهيا بودن، فراهم كردن همه توانايي‌هاي شخصي و امكانات گروهي براي كسي كه به خاطر او در انتظار به سر مي‌بريم.

 به مطلوب او ميل كنيم و انديشه و عمل‌مان را به منظور او سامان دهيم. انتظار، فلسفه‌اي دارد كه مبناي آن جهت دادن تحول‌ها به سوي كمال و معروف است. تحول و تحركي كه هرگز در جامعه انسان‌ها بازنمي‌ايستد و همواره متحرك است و تاريخ مي‌سازد.
 و اكنون انقلاب امروز ما با انتظار ديروز ما پيوند خورد و فرزندي از سلاله پاك انبيا و اولياي الهي شتابي موفق به انتظار منتظران بخشيد و پرچم رهبري و هدايت را به حكيم و فرزانه اي ديگر سپرد و زمينه ظهور آن عبدصالح و منجي بشريت ر‌ا آماده‌تر ساخت تا ظلم ظالمان جهان، برابر دادخواهي ملت مستضعف ايران هر چه بيشتر و بيشتر براي جهانيان ثابت شود تا آن‌جا كه فرزندان ملك فرس حق تعليم و تعلم فيزيك اتم را نداشته باشند تا نيروگاه هسته‌اي براي تامين انرژي آينده كشورشان بسازند و صالحان پاكباخته در ايران اسلامي به صفوفي مستحكم گرد هم جمع نشوند وحول محور عدالت‌خواهي آل‌الرسول(ص) در جهان اسلام نباشند.امويان ديروز از يزيد و آل اميه و آل ابن‌زياد و آل مروان مردند و نابود شدند اما امروز باز هم امويان دين ابزار در جهان ظلم و ستم هستند كه در يك حلقه نامرئي با منكر پيشه‌گي در برابر معروف‌خواهي حسينيان زمان مي‌ايستند و با مثلث پليد زر و زور و تزويز، ترويج منكر كرده و همانند امويان ديروز دين ابزاري مي‌كنند و به اسم اسلام، پاي دشمن اهريمن را به مجلس رقص شمشير براي تجويز كشتار مسلمانان فلسطين باز مي‌كنند.
يزيديان امروز تزوير و پنهان‌كاري بيشتري دارند، به اسم دين و تظاهر دينداري عليه معارف دين مي‌تازند و ستم را به نام داد بر مردم تحميل مي‌كنند، مسلمانان را در غزه به جرم مسلمان بودن محاصره مي‌‌كنند و در سرماي زمستان زنان و كودكان فلسطيني را به مرگ تدريجي شكنجه مي‌كنند و باز مصيبت بزرگ‌تر و دردناك‌تر، شادماني امويان امروز در عاشوراي حسيني است كه انگار پسر تنها دختر پيامبر اسلام و يارانش به شهادت نرسيدند، خوشحال و خشنود در آغوش سران كفر مي‌خندند.

 بقية‌ا... آجرك ا...
 در روزي كه امويان ديروز و امروز در عاشوراي حسيني به يكديگر تبريك گفتند و با هم خنديدند و شاد شدند، قلم از شرم و حيا، در نوشتن اين همه وقاحت و اهانت به ساحت مقدس جد شما حضرت‌ سيد‌الشهداء باز ايستاد و غم جانكاه را در جانمان براي هميشه، نه تا انتهاي زندگي دنيا، بلكه تا بقاي هستي‌مان منزل داده است و ما اين جمعه هم بسان همه جمعه‌هاي گذشته در سفره دعا، مهمان شما هستيم و شما را مي‌خوانيم و در فراق شما و مصيبت‌هاي شما مي‌سوزيم و شما كه از همه دردها و غم‌هاي ما آگاهيد و ما را مي‌شناسيد و صداي ما را مي‌شنويد به اتكاء وجود شريفتان براي مسلمانان طلب نصرت و مغفرت الهي فرماييد.   انت‌المستعان و اليك المشتكي و عليك المعول في‌الشده و الرخاء